Asker Olmanın Dayanılmaz Hafifliği

Merhaba arkadaşlar,

12 Aralık 2010 tarihinden bu yana ortalıklarda görünmüyorum pek. Malum vatani görev… Sizler rahat uyuyun diye biz vatanı bekliyoruz… demek isterdim ama ben pek o kategoride değilim sanırım. İzmir’in denize dik uzanan yamaçlarından birine kurulmuş olan İzmir Narlıdere İstihkam Eğitim Okulu’nun güzide 1. Çavuş Eğitim Bölüğü’nde 28 günlük bir eğitim ve duygusal bir yemin töreninden sonra Manisa Merkez Askerlik Şubesi’ne çavuş olarak geldim. Askerden çok sivilin olduğu bir binada “vatani görevimi” yerine getiriyorum. Sanırım toplamda 42 gün geride kaldı. (42 mi? Kulakların çınlasın Douglas Adams. Askerde insan özlüyor geek seslerini.)

Neyse… Askerlik nasıl derseniz keyfim yerinde. Çamaşır makinesinden çamaşır kurutma makinesine kadar her şey var. 24 saat sıcak su, 24 saat sıcak çay, Lcd ekran tv, DivX oynatabilen DVD player ve dahası. Siz de anlamışsınızdır ki; “keyfim yerinde”. Umarım benden sonra gelecekler de en az benim kadar rahat ve keyifli bir askerlik yaparlar.

Sizlere hep geek, bilimkurgu, fantastik gibi konular üzerine yazdığım bu blogumda bu sefer bir durum dile getiriyorum. Artık idare edin, askerde insanın aklına pek böyle şeyler gelmiyor maalesef.

Kısaca durumumu anlatmak istedim. Manisa’ya yolu düşenleri beklerim, zira tam Manisa merkezdeyim. : )

Bu arada çok güzel projeler oluşuyor burada boş zamanlarımda. Gidişim suskun oldu ama dönüşüm muhteşem olabilir! Nıhahahahahhaha. Bekle beni.

Vatani görevimden kişisel bir geek sesi!

Beni sakalsız bıyıksız görmek isteyenlere gelsin. Yemin törenimde karımla birlikte çekildiğimiz güzide asker resmim. (Mavi nefteye aldırmayın. Kapı gibin piyadeyim. :) )

FacebookTwitterDeliciousMySpaceStumbleUponGoogle Gmail

Yorumlar:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.